İnci Aral

Türkiyeli Kadın Yazarlar sitesinden
Atla: kullan, ara

İnci Aral

İnci Aral 27 Kasım 1944'te Denizli'de dünyaya geldi. Babası Şahabettin Bey orman mühendisiydi ve babasının görevi nedeniyle dokuz yaşına kadar Denizli, Bolu ve Manisa gibi şehirlerde yaşadı. Babasının 1952 yılında felç geçirmesi ve bu duruma tahammül edememesi üzerine intihara teşebbüs etmesi, Aral'ı derinden yaraladı. Psikolojisini olumsuz etkileyen bu olay eserlerinde de yer bulur. Şahabettin Aral beyin kanaması sonucu hayatını kaybetti ve aile Bursa'daki halanın yanına yerleşti. Dokuz yaşında babasını kaybeden İnci Aral, on birinde de annesini kaybetti. Bu olay üzerine kendisi Bursa'da kalırken, kız kardeşi Sevil Muğla'da yaşayan halasının yanına gönderildi.

İlk ve ortaokul eğitimine Bursa'da başlayan Aral'ın eğitim hayatı parasız yatılı olarak okuyacağı Manisa Kız Öğretmen Okulu'nda devam etti. Ardından Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş bölümünde yükseköğrenim gördü. Mezuniyetinin ardından ise Samsun Kız Öğretmen Okulu'nda yirmi yıl süreyle öğretmenlik yaptı. Küçüklüğünden beri iki farklı eğilimi olduğunu dile getiren yazar, hem resme hem de yazarlığa ilgi duydu. Resim öğreniminin kendine kattığı farklı görebilme, bakabilme ve düşünebilme yetisini yazar olarak kendini yetiştirirken kullandı. Ancak yazarlık öne geçti. Yazmaya genç yaşlarda başlayan Aral, öğretmenlik mesleğinden emekli oluncaya kadar yazarlıkla öğretmenliği bir arada götürdü. Yazma serüvenine ortaokuldayken başladığını belirten yazar, 11 yaşından itibaren kitaplara ilgi duyduğunu ve çok okuduğunu dile getirmiştir. Kendini tam bir kitap kurdu olarak niteleyen Aral, on dört yaşında gittiği yatılı okulda okumaya, yazmaya ve anlatmaya daha çok yöneldi. Evden uzakta özlemle sevdiklerine uzun mektuplar yazdı. Zamanla yazmayı daha çok sevdi. Öğretmen olduktan sonra Samsun'a gitti ve hem şiir hem de öykü denebilecek kadar uzun mektuplarını yazmaya buradan devam etti.

Manisa'da yaşayan ve göçmen bir ailenin oğlu olan sevgilisiyle 1968 yılında evlenen yazar, Manisa'ya yerleşti ve on yıl sureyle burada yaşadı. Bu evlilik anlaşmazlık sebebiyle 1974 yılında boşanmayla sona erdi. Yazar ilk eşinin ismini hiçbir romanında belirtmediği gibi, İçimden Kuşlar Göçüyor adlı romanında onu “Adam” olarak isimlendirir ve Unutmak adlı söyleşi kitabında da sadece -baş harfi olduğu düşünülen- S harfi ile adlandırır. Aral'ın S ile evliliğinden iki oğlu dünyaya geldi. İnci Aral, ikinci evliliğini, uzun süre yurtdışında yaşamış olan fizyoterapist Ali Gür ile yaptı. Çift Ankara'da ikamet etti. Bu evlilikten çocukları olmadı. 1984 yılında da İstanbul'a yerleştiler.

Öğretmenlikten emekli olan yazar, 1986-1992 yılları arasında bir sanat galerisinde yöneticilik görevinde bulundu. 1976'da öyküler yazmaya başladı ve çeşitli dergilerde bunların yayımlanmasıyla edebiyat dünyasına girdi. “Haziranlarda” adını taşıyan ilk öyküsü 1977'de Türk Dili dergisinde yayımlandı. Sonraki hikâyeleri de Türk Dili, Varlık, Dönemeç, Soyut, Türkiye Yazıları, Sesimiz, Milliyet-Sanat, Oluşum gibi dergilerde yayımlandı. TRT‟de üç bölümlük “Kirli Sarı” adlı programın metin yazarlığını yaptı. “Buluşma” adlı sinema filminin de senaryosunu yazdı.

Eserlerinde bireylerin toplumsal oluşum ve değişimlerin etkisiyle biçimlenen ruh hallerini, aşkın imkânsızlığını, iletişimsizlik ve varoluş sorunlarını daha çok kadın üzerinden ele alan yazar, özellikle “kadın mutluluğu” üzerinde durur. Kadınların yaşadığı güçlükleri ve yaşamlarındaki göze çarpmayan ayrıntıları işler. Kadın karakterlerini farklı kesimlerden seçen Aral, kadının dünyası, duyarlılığı ve konumlarını ele alır, kadının ve erkeğin içinde doğdukları toplumun ve yetiştikleri çevrenin etkileriyle şekillenmesini çözümlemeye çalışır. Romanlarında zamanlar ve mekânlar arası geçişleri büyük bir ustalıkla işler. Ustaca yapmış olduğu flashback'ler (geriye/geçmişe dönüşler) romanın içerisinde bir zaman ve mekân genişlemesine ve çok sesli olmasına yol açar. Roman kahramanları detaylı gözlemler sonucu oluşturulmuştur ve günlük yaşamda karşımıza çıkabilecek kadar gerçekçi ve samimidir.

Çağdaş yazarlar arasında yer alan İnci Aral, eserlerinde yalnızca bireylerin dünyalarını yansıtmaz, aynı zamanda Türkiye'nin siyasi ve sosyo-ekonomik ortamlarını da ele alır. Türkiye'de yaşanan olaylar ve bu olayların bireyler üzerindeki etkilerini de işler.

İnci Aral Ağda Zamanı ile 1980 Akademi Kitabevi Öykü Başarı Ödülü, Kıran Resimleri ile 1983 Nevzat Üstün Hikaye Ödülü, Ölü Erkek Kuşlar ile 1992 Yunus Nadi Roman Ödülü, Gölgede Kırk Derece ile 2001 Yunus Nadi Hikaye Ödülü ve Mor ile 2004 Orhan Kemal Roman Ödülü almıştır. Kıran Resimleri 1989'da, Uykusuzlar 1992'de Fransa'da yayımlandı.

Yapıtları

Öykü

  • Ağda zamanı (1979)
  • Kıran Resimleri (1983)
  • Uykusuzlar (1984)
  • Sevginin Eşsiz Kışı (1986)
  • Gölgede Kırk Derece (2000)
  • On Üç Büyülü Öykü 13 Yazar, 13 Öykü (2002)
  • Ruhumu Öpmeyi Unuttun (2006)
  • Yazarların İstanbul'u (2007)

Deneme:

  • Anlar İzler Tutkular (2003)

Söyleşi:

  • Unutmak (2008)

Roman:

  • Ölü Erkek Kuşlar (1991)
  • Yeni Yalan Zamanlar (Yeşil) (1994)
  • Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm (1997)
  • İçimden Kuşlar Göçüyor (1998)
  • Mor (2003)
  • Taş ve Ten (2005)
  • Safran Sarı (2007)
  • Sadakat (2009)
  • Şarkını Söylediğin Zaman (2011)

Kaynakça

  • Bülbül, Melik. “Arthur Schnitzler'in "Fraulein Else" ve İnci Aral'ın "Gelin" adlı öykülerinde kadın profili.”
  • Bülbül, Melik. İnci Aral ve Barbara Frischmuth’un Romanlarında Kadın Coğrafyası. Çizgi Kitabevi. İstanbul.
  • Kocal, Abdullah. “İnci Aral ve Fatma Karabiyik Barbarosoglu'nun Romanlarında Aile Kurumu.” Yüksek Lisans Tezi, 2011.
  • Özdemir, Gülseren. “Ölü Erkek Kuşlar'da Kadın ve Erkek Dünyası”
  • Özdemir, Gülseren. “Postmodern Edebiyatın Postmodern Bir Eleştirisi: Yeni Yalan Zamanlar I (Yeşil)”

Araçlar
Diğer dillerde
Kişisel araçlar