Vivet Kanetti

Türkiyeli Kadın Yazarlar sitesinden
Atla: kullan, ara

Vivet Kanetti (Uluç)

1956 yılında İstanbul’da doğdu. Satıcılık, tiyatro oyunlarında ve sinema filmlerinde oyunculuk, öğretmenlik, televizyonculuk, çevirmenlik, muhabirlik ve köşe yazarlığı yaptı. E. Emine adıyla yazdığı ilk romanı Bizans Sohbetleri 1988’de yayımlandı. Musevi asıllı bir kız çocuğunun Türkiye’den Fransa’ya uzanan hikayesinin konu edildiği roman, biyografik öğeler taşımakta ve Kanetti’nin sade, fakat etkili dil kullanımının ilk örneğini sergilemektedir.

1992 yılında E. Emine adıyla yayımladığı Kurabiye Saatinde ise farklı coğrafyalara sürüklenen, dünyanın farklı noktalarında kendilik arayışında olan karakterlerin öykülerini anlatmaktadır. Azınlık olmak, yabancılık, “Türk aydını” kimliği gibi meseleleri yer yer parodi ederek yer yerse sürükleyici anlatımıyla bütünleştirerek irdeler. Roman boyunca “tam”lık, “kim”lik arayışındaki ana karakteri Nebiye’nin bölünmüşlüğü iç sesine de yansır. Fakat bu arada kalmışlık Nebiye’nin etrafını mesafeyle görebilmesini, bohemi, aydınlığı ve sözde kimlikleri parodi edebilmesini sağlar.

1997 yılında yayımladığı Kırık Zarlar romanıyla bu defa medyayı merkeze alan yazar, bir karnaval çeşitliliğinde sunduğu karakterleri ve olay örgüsüyle zamanda bir yolculuğa çıkarak karnavalı üslubuna da taşır. Yazarın 2000 yılında yayımladığı Turuncu Kayık ise Kanetti’nin karnavalesk ve gerçeküstü üslubunun en fazla dikkati çektiği romanlarındandır. Reenkarnasyonu merkeze alan kurgu, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Huzur romanının Nuran karakterini de kendine katar ve metinlerarası bir parodi ortaya çıkartır.

Yazarın 1998 yılında yayımladığı Hissesiz Kısalar kitabı gazete yazılarından oluşan bir derlemedir. Daha önce kitaplarında E. Emine adını kullanan Kanetti, Turuncu Kayık romanının ikinci baskısıyla birlikte kendi adını kullanmaya başladı. Tıpkı, azınlık olmak ve kimlik meselesi gibi ana temaları ve anlatısıyla bütünleştirdiği gerçeküstücü ve karnavalesk üslubu gibi medya da Kanetti edebiyatında yer eden önemli sorunsallardan biridir.

2002 yılında yayımladığı Koş Süreyya Koş Şampiyon Olacağız, Kanetti’nin kolektif bilinçle dar kalıplara sığdırılan ve medyada benzer biçimlerde sunulan kadın imajının bir eleştirisini sunarken Yasemin Dalkılıç ve Süreyya Ayhan’ı bu uğurda kalıpların yıkılmasını sağlayan simgeler olarak sunar. Daha sonra Prenslerin Adası adlı senaryosunu yayımlayan Kanetti, bu metinde de kadının yer etmiş “arzu nesnesi” imajını parodi ederek bu defa resmin öteki yüzünü çevirir ve Prenslerin Adası’nda arzulanan ve metalaştırılanı erkek haline getirerek mekan edindiği Büyükada’da toplumun yerleşik cinsiyet algısını alaşağı eder.

Yazar 2009 yılında yayımladığı Bana Modern Türk’ün Tarifini Yapabilir Misin Kaan? ile bu defa eleştiri rotasını modern çağın tiplemelerine; medyanın, internetin hayatı absürtleştiren tarafına çevirerek Avrupa Birliği yolunda kendi kendini reforme eden Türkiye’nin, bir parodisini sunar. 2010 yılında edebiyat ve sanat üzerine yazdığı yazılarını, Kız Ayakları adlı kitabında derleyen Kanetti, 2011’de ise yirmili yaşlarda yazdığı ilk romanı Huysuzun Teki’ni ilk kez yayımladı.

Yazarlığının yanı sıra çevirmenliğiyle de takdir toplayan Kanetti, Caniko (Colette, 1920), Onca Yoksulluk Varken (Romain Gary, ‘Emile Ajar adıyla’, 1957), Savunma Saldırıyor (Jacques Verges, 1968) gibi kitapların çevirmenliğini üstlendi. Yazın hayatında kendi sesinin bulabilmek, diğer metinlerin sesinden arınabilmek için edebi çeviri yapmayı bıraktığını belirten Kanetti, çevirmenlik dünyasında en büyük yeri Réne Goscinny’nin "Pıtırcık" serisi çevirmenliğiyle almıştır.

Vivet Kanetti, Aktüel dergi, Yeni Yüzyıl ve Yeni Binyıl gibi gazetelerde ve Gazeteport haber portalında köşe yazarlığı yaptı. Öküz, Amann, Virgül ve Karizma gibi pek çok dergide yazıları yayımlandı. Televizyon programcılığı yaptı. Eşi ressam Ömer Uluç 2010 yılında hayatını kaybetti. Yazar İngilizce ve Fransızca bilmekte ve İstanbul’da yaşamaktadır.

Yapıtları

  • Bizans Sohbetleri (1988)
  • Kurabiye Saatinde (1992)
  • Kırık Zarlar (1997)
  • Hissesiz Kısalar (1998)
  • Turuncu Kayık (2000)
  • Koş Süreyya Koş Şampiyon Olacağız (2002)
  • Prenslerin Adası (2002)
  • Bana Modern Türkün Tarifini Yapabilir misin Kaan? (2009)
  • Huysuzun Teki (2009)
  • Kız Ayakları (2010)

Kaynakça

Araçlar
Diğer dillerde
Kişisel araçlar